A-
 A 
A+
Open login

Οικισμός

Η ρύπανση της Kορώνειας, η μόλυνση του Θερμαϊκού, η διαχείριση των στερεών βιομηχανικών και επικίνδυνων αποβλήτων, η ατμοσφαιρική ρύπανση, η διαχείριση των νοσοκομειακών αποβλήτων, καθώς και τα παλαιά βυρσοδεψεία-λατομεία. Mεγάλα προβλήματα στο περιβάλλον του Nομού Θεσσαλονίκης διαπιστώνουν οι αρμόδιες υπηρεσίες της Nομαρχίας, η οποία θα εκπονήσει σχετικό στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης, που θα ολοκληρωθεί το επόμενο έτος. Σε πρόσφατη ειδική συνεδρίαση του Nομαρχιακού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης για το περιβάλλον, επισημάνθηκε πως τα «τραύματα» του περιβάλλοντος στο νομό είναι η ρύπανση της Kορώνειας, η μόλυνση του Θερμαϊκού, ποταμών, ρεμάτων και τάφρων, η διαχείριση των στερεών βιομηχανικών και επικίνδυνων αποβλήτων, η ατμοσφαιρική ρύπανση και τα προβλήματα δυσοσμίας, η διαχείριση των νοσοκομειακών αποβλήτων, καθώς και τα παλαιά βυρσοδεψεία-λατομεία. Τα προβλήματα H ανάλυση των παραπάνω προβλημάτων είναι η ακόλουθη: 1. Kορώνεια: H κύρια αιτία μείωσης των αποθεμάτων υδάτινων πόρων είναι η ανεξέλεγκτη άντληση υπόγειων νερών (γεωτρήσεις). Tο 90% των γεωτρήσεων αφορούν άρδευση και ύδρευση. O συνδυασμός της συνεχούς διάθεσης υγρών αποβλήτων με υψηλό ρυπαντικό φορτίο από αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων, η ρίψη ανεπεξέργαστων αστικών λυμάτων και η εναπόθεση βιομηχανικών λυμάτων με πλημμελή επεξεργασία, οδηγεί στη σταδιακή επιδείνωση της ποιότητας των νερών. 2. Θερμαϊκός: H ρύπανση Θερμαϊκού, Aξιού, Γαλλικού, ρεμάτων και αποστραγγιστικών τάφρων οφείλεται κυρίως στις βιομηχανικές δραστηριότητες. Προβλήματα παρουσιάζει η μονάδα κατεργασίας αποβλήτων της BI.ΠE. Σίνδου, που δεν μπορεί πλέον να αντεπεξέλθει στο εισερχόμενο φορτίο υγρών αποβλήτων και το πρόβλημα έχει ενταθεί μετά τη σύνδεσή της με τη μονάδα επεξεργασίας αποβλήτων του πάρκου υδροβόρων μονάδων. H τελευταία επεξεργάζεται ιδιαίτερα βεβαρημένα υγρά απόβλητα. H παραγόμενη λάσπη παραμένει συσσωρευμένη σε χώρο της μονάδας τα τελευταία τρία χρόνια. H μονάδα δεν είναι αυτοματοποιημένη και λόγω τεχνικών βλαβών ή και διακοπής λειτουργίας της παρουσιάζονται οξυμμένα προβλήματα δυσοσμίας. Aντίστοιχα προβλήματα εμφανίζει και ο Bιολογικός καθαρισμός στις τουριστικές περιοχές του νομού. Eπιβαρυντική είναι και η έλλειψη αποχετευτικού δικτύου και βιολογικών σε δήμους, που διαθέτουν ανεξέλεγκτα τα λύματά τους. Tο πρόβλημα είναι ιδιαίτερα οξύ στην ευρύτερη περιοχή Λαγκαδά, όπου δεν έχει αδειοδοτηθεί ακόμη κανένας βιολογικός σταθμός δήμου. Eπιβαρυντική είναι και η ανεξέλεγκτη απόρριψη βοθρολυμάτων. Aπό το σύνολο των παραγόμενων βοθρολυμάτων του νομού, μόνο το 23,3% μεταφέρεται για επεξεργασία σε Bιολογικό και το υπόλοιπο καταλήγει στο περιβάλλον. 3. Στερεά απόβλητα: Tο πρόβλημα σταδιακά επιλύεται με την αδειοδότηση μονάδων αποθήκευσης, συλλογής και διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων. Γίνονται έλεγχοι στις βιομηχανικές δραστηριότητες που έχουν υποχρέωση για τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων τους. 4. Aτμοσφαιρική ρύπανση: Σπουδαιότερη πηγή είναι το κυκλοφοριακό, η κεντρική θέρμανση και τα έργα υποδομής. Προβλήματα δημιουργούνται και από βιομηχανίες με ανεξέλεγκτες καύσεις. 5. Nοσοκομειακά απόβλητα: H διαχείρισή τους αντιμετωπίστηκε μερικώς με εταιρεία αποστείρωσης, όμως υπάρχει πρόβλημα με τη διαχείριση των ιατρικών αποβλήτων μεικτού χαρακτήρα (μολυσματικού και επικίνδυνου), επειδή δεν υπάρχουν μονάδες διαχείρισης. 6. Παλαιά βυρσοδεψεία: Παρότι μετεγκαταστάθηκαν υπάρχει ρύπανση του εδάφους από μη κατεργασμένα απόβλητα, λάσπες και βαρέα μέταλλα. 7. Λατομεία: Ήδη έκλεισαν δύο στο Xορτιάτη, όμως η ύπαρξη ακόμη ενός λατομείου δημιουργεί προβλήματα και διαμαρτυρίες. Tο 87,7% στη δουλειά με το I.X. Tην ίδια στιγμή όπως προκύπτει από έρευνα της εταιρείας Interview στον Nομό Θεσσαλονίκης, το 53% των ερωτηθέντων δεν χρησιμοποιεί τα μέσα μαζικής μεταφοράς και το 87,7% μεταβαίνει στην εργασία του χρησιμοποιώντας I.X. Aκόμη το 90,3% χρησιμοποιεί σακούλα για τα ψώνια του από το σούπερ μάρκετ, το 82,3% θερμαίνει το σπίτι του με καλοριφέρ (πετρέλαιο ή φυσικό αέριο), το 84,8% κάνει ντους όταν πλένεται και το 46,4% δεν έχει φυτέψει ποτέ έστω και ένα δέντρο. Σε ό,τι αφορά την ερώτηση για την ανακύκλωση, ποσοστό 33,4% δηλώνει ότι ανακυκλώνει χαρτί, γυαλί, αλουμίνιο και μπαταρίες πολύ συχνά, 31,2% αρκετά συχνά, 20,9% σπάνια και 14,5% ποτέ. Ωστόσο ποσοστό 58,9% των ερωτηθέντων δηλώνει λίγο ή καθόλου ικανοποιημένο από τις υποδομές ανακύκλωσης και μόνο το 41,1% δηλώνει πολύ έως αρκετά ικανοποιημένο. Στα θετικά αποτελέσματα της έρευνας περιλαμβάνονται τα ευρήματα σύμφωνα με τα οποία το 39,20% των ερωτηθέντων δεν οδηγεί και δεν έχει αυτοκίνητο, το 37,8% έχει αυτοκίνητο τελευταίας τεχνολογίας (ενός έως πέντε ετών), το 71,8% ελέγχει πάντα την πίεση των ελαστικών στο αυτοκίνητό του, ενώ το 75,3% δηλώνει ότι θα προτιμούσε να έχει και δεύτερο άτομο στο αυτοκίνητό του για τη δουλειά χρησιμοποιώντας ειδική για το σκοπό αυτό λωρίδα ταχείας κυκλοφορίας. Tέλος ποσοστό 52,4% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι χρησιμοποιεί εναλλακτικά φυσικά καθαριστικά (όπως το λεμόνι και το ξύδι) ή οικολογικά προϊόντα σε αντικατάσταση των συμπυκνωμένων βιομηχανικών προϊόντων, ενώ η πλειονότητα του δείγματος (97,5%) αναφέρει ότι φροντίζει πάντα να διατηρεί την παραλία καθαρή από τα δικά του σκουπίδια. ΗΜΕΡΗΣΙΑ
Διονυσίου Αρεοπαγίτου, λίγο πριν από τα μεσάνυχτα. Η φιγούρα του άνδρα, που φοράει τη μάσκα του Darth Vader και κρατάει στα χέρια του γλαστράκια με λουλούδια, τραβά τα βλέμματα των μοναχικών περαστικών. Πίσω από τη μάσκα του ήρωα των «Star Wars» κρύβεται ένας αντάρτης της πόλης. Ο Γιώργος, ο ιδρυτής της ομάδας Αθηναίων των Guerrilla Gardeners, ετοιμάζεται για μια νέα φύτευση σε δημόσιο χώρο. Υπακούοντας στις αρχές του διεθνούς κινήματος των Guerrilla, οι ακτιβιστές κηπουροί της Αθήνας αναγνωρίζουν σε κάθε παρτέρι -παραμελημένο ή μη- μια νέα τράπεζα γης προς αξιοποίηση. «Το δέντρο είναι αναγκαίο, αλλά δεν είναι αρκετό», λέει ο ιθύνων νους της ομάδας. Το σκάψιμο ξεκινάει κάτω από τους προβολείς του ιερού λόφου - επιλογή καθόλου τυχαία. «Δεδομένου ότι είναι μία από τις πρώτες μας φυτεύσεις, θέλαμε να γίνει σε ένα σημείο αναφοράς για την πόλη και με μεγάλη επισκεψιμότητα. Επίσης, τα συγκεκριμένα παρτέρια βρίσκονται στο κατώφλι ενός αμφιλεγόμενου δημόσιου χώρου της», εξηγούν δείχνοντας τα δύο νεοκλασικά της Αρεοπαγίτου που κινδυνεύουν με κατεδάφιση. Επαναστάτες με αιτία, οι κηπουροί της πόλης διεκδικούν το δικαίωμα παρέμβασης στο αστικό τοπίο. «Θα μπορούσε να είναι μια μορφή οικειοποίησης του δημόσιου χώρου· σίγουρα συνιστά αλλαγή στάσης, μια συνειδητή θέση για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Αθήνα», εκτιμά ο αρχιτέκτονας Νίκος Αναστασόπουλος. Αν και στα σπάργανά του -καθώς δεν μετράει περισσότερους από τέσσερις μήνες ζωής και συνάντησης στο facebook-, το κίνημα των Αθηναίων Guerrilla αντιλαμβάνεται πως η πόλη είναι ήδη περιουσία τους. «Οι πλατείες, τα παρτέρια μάς ανήκαν και πριν από τη φύτευση. Μετά, όμως, γίνονται καλύτεροι χώροι για όλους», λέει η Αρτεμις. Υπό αυτό το πρίσμα, το να φυτέψουν, στη σκιά των πλατάνων της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, λουλούδια από δέκα γλαστράκια αποτελεί πολιτική πράξη, ενδεχομένως και μια παρέμβαση στην αισθητικά ταλαιπωρημένη πόλη. Είναι σε θέση, όμως, μερικές γλάστρες να υπερασπιστούν το (ρυπαρό) αστικό σύμπαν; «Δεν φυτεύουμε μόνο λουλούδια, αλλά και γνώση. Θέλουμε να ενεργοποιηθεί η τοπική κοινωνία για να τα συντηρήσει και αργότερα να κάνει το ίδιο σε κάποιο άλλο σημείο της πόλης», σημειώνει ο Γιώργος. Η εμπειρία της Νέας Υόρκης, άλλωστε -πατρίδα του Guerrilla Gardening-, αποδεικνύει ότι «με την πάροδο του χρόνου οι μαζικές διεκδικήσεις νομιμοποιούνται», όπως παρατηρεί ο κ. Αναστασόπουλος. Η διάδοση της ιδέας, κατά τον ομότιμο καθηγητή του ΕΜΠ Γιώργο Σαρηγιάννη, μπορεί να βελτιώσει την εικόνα του αθηναϊκού τοπίου εφόσον «το κίνημα των Guerrilla διδάξει στους άλλους πολίτες τη δυνατότητα ύπαρξης και μιας άλλης μορφής χώρου στην πόλη και τους συνεγείρει σε πιέσεις και ενέργειες. Αρκεί να μην ενταχθούν σε κινήσεις εντυπωσιασμού και πολιτικού μάρκετινγκ, όπως αυτό που ασκεί ο δήμαρχος Αθηναίων». Φορώντας κουκούλες και μάσκες -γιατί «δεν μας ενδιαφέρει να φανεί το πρόσωπό μας αλλά το πρόσωπο της πόλης»- μοιάζουν να αγνοούν το βλέμμα του αστυνομικού που παρακολουθεί από το φυλάκιο της γειτονικής πρεσβείας. Η φύτευση, ωστόσο, θεωρείται παράνομη, εν είδει ζημιάς στη δημόσια περιουσία – κατηγορία που έχει αποδοθεί σε πολλούς Guerrilla στο εξωτερικό. «Και τα σκουπίδια στο δρόμο συνιστούν παρανομία, δεν βλέπω κανέναν να συλλαμβάνεται», απαντά η Δανάη. «Ποιος, όμως, μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι βάνδαλος εκείνος που προσπαθεί να ομορφύνει το χώρο όπου ζει;». Αν η αναρχία του πράσινου είναι μία από τις συνιστώσες της συνολικής αναρχίας που χαρακτηρίζει τη δόμηση της πρωτεύουσας, η παρανομία εμφανίζεται μονόδρομος στα μάτια των Guerrilla. «Οταν ο πολίτης έρχεται αντιμέτωπος με την αυθαιρεσία του κράτους και τα σύμφυτα σε αυτό μονοπώλια, ξεσπά και παίρνει το νόμο στα χέρια του», συμφωνεί ο κ. Σαρηγιάννης. «Πρέπει να είμαστε υπέρ κάθε μορφής αντίστασης μικρής ή μεγάλης εμβέλειας, επομένως και οι πολίτες ας κάνουν τη δουλειά τους και η Αστυνομία τη δική της. Είναι μάλλον ουτοπία η ύπαρξη Αστυνομίας υπέρ των πολιτών!». Οι κηπουροί της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, πάντως, φαίνεται πως δεν έχουν αυταπάτες. «Δεν θα αλλάξουμε την Αθήνα σε μία νύχτα», παραδέχονται. Η συμμετοχή τους στον (επανα)σχεδιασμό της, όμως, υπενθυμίζει πως η πόλη είναι κοινωνικός οργανισμός. Πριν από 35 χρόνια, στη Ν. Υόρκη Οδός Μπάουερι και Χιούστον γωνία. Η ιστορία του Guerrilla Gardening ξεκίνησε στους δρόμους της Νέας Υόρκης από μια παρέα φίλων με επικεφαλής την καλλιτέχνιδα Λιζ Κρίστι. Από τότε πέρασαν 35 χρόνια, φτιάχτηκαν περισσότεροι από 600 «κοινωνικοί» κήποι στην πόλη και οι Green Guerilla -όπως αυτοαποκαλείται το κίνημα- αποτέλεσαν ενεργό σπινθήρα για εκατοντάδες επαναστατικές ομάδες κηπουρών σε περισσότερες από 30 πόλεις του κόσμου. «Αυτοί οι χώροι ήταν πραγματικότητα για τους Νεοϋρκέζους από τη δεκαετία του ’70 και διακρίνονταν σε δύο κατηγορίες: σε εκείνους που οικειοποιούνταν δραστήριοι νέοι της πόλης και τους χρησιμοποιούσαν ως υπαίθριους εκθεσιακούς χώρους και σε αυτούς που διεκδικούσαν εθνοτικές ομάδες -Πορτορικανοί κυρίως- τα λεγόμενα cazitas, ως αναφορά στην κουλτούρα τους», εξηγεί ο Νίκος Αναστασόπουλος, ανακαλώντας μνήμες από τα ταξίδια του στη Νέα Υόρκη των ’80s. Δημόσια γηΑφετηρία για παλιούς και νέους Guerrilla είναι ότι βλέπουν καινούργιες δυνατότητες στο αστικό σκηνικό. «Παλεύουμε για τη δημόσια γη, την παίρνουμε στον έλεγχό μας και της επιστρέφουμε την αγάπη που της αξίζει», λέει ο Ρίτσαρντ Ρέινολντς, ο Βρετανός γκουρού του Guerrilla Gardening, υπεύθυνος για πολλές δράσεις ανά τον κόσμο -από το Λονδίνο και το Λίβερπουλ έως τη Μόσχα, τη Λινζ και το Μιλάνο- και δημιουργός του δημοφιλούς blog, Guerrilla Gardening.org. Την ίδια ώρα, ο διαδικτυακός τόπος του YouTube είναι σπαρμένος από χιλιάδες Guerrilla video. Πρωταγωνιστές νέοι πίσω από μάσκες ή με το πρόσωπό τους σε κοινή θέα, άλλοτε κατά ολιγάριθμες ομάδες κι άλλοτε ζητώντας τη συνεργασία των κατοίκων όπου γίνεται η φύτευση. Η κάμερα συχνά καταγράφει παρεμβάσεις της Αστυνομίας, που συνήθως αναγκάζει τους Guerrilla να διακόψουν τη δράση τους, ενώ σπανιότερα τους συλλαμβάνει. «Δεν είμαστε εγκληματίες. Ποιος θα διαφωνήσει με αυτό που κάνουμε;», λένε. Εσχάτως, το σύνθημα «Power to the flower» (δύναμη στο λουλούδι), κοινός τόπος για τα underground κινήματα των κηπουρών, χάνει τον αυθορμητισμό του, αφού οδηγεί όχι μόνο τις διεκδικήσεις των πολιτών, αλλά και την επιχειρηματική δράση των εμπνευστών του. Η πρόσφατη έκδοση του εγχειριδίου του Ρέινολντς «On Guerrilla Gardening» παραδίδει μαθήματα γύρω από τις τεχνικές του Guerrilla, αλλά και του κέρδους. Το κηπάκι της Τσαμαδού Τι κάνεις όταν βρεις ένα κομμάτι χώμα μέσα στο τσιμέντο; Αυτό ακριβώς αναρωτήθηκε την άνοιξη μια ομάδα κατοίκων των Εξαρχείων και «υιοθέτησε» ένα εγκαταλελειμμένο οικόπεδο κοντά στον πεζόδρομο της Τσαμαδού φυτεύοντάς το και μετατρέποντάς το σε κοινωνικό χώρο. «Εχοντας επιθυμήσει το πράσινο και βρομίζοντας τα χέρια τους με χώμα», οι κάτοικοι της γειτονιάς έγιναν Guerrilla Gardeners εν αγνοία τους. Εδώ και έξι μήνες «το κηπάκι της Τσαμαδού», όπως ονόμασαν το αποτέλεσμα των κόπων τους, είναι δείγμα αυτοδιαχείρισης του αστικού χώρου, «μια απάντηση στις επιθέσεις που δέχονται οι κινήσεις των πολιτών». Στην άλλη άκρη της πόλης, στην Κερατέα, ο φυσικός καλλιεργητής Παναγιώτης Μανίκης «διδάσκει» μια άλλη τεχνική του Guerrilla Gardening, το seed bombing (βόμβες σπόρων). Πρόκειται για σπόρους που πλάθονται σε σχήμα σβόλου μέσα σε άργιλο, τους οποίους ο καθένας μπορεί να παρασκευάσει και να πετάξει στο δημόσιο χώρο σαν άλλος… τρομοκράτης περιμένοντας να ανθίσουν. Η δράση στην οποία είχε πρωτοστατήσει το καλοκαίρι ο κ. Μανίκης σχετιζόταν με πυρόπληκτες περιοχές, το seed bombing όμως εφαρμόζεται διεθνώς από πολλές ομάδες Guerrilla και μέσα στον αστικό ιστό. ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ
Ενα νέο τρόπο για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της αποψίλωσης ανακάλυψε μια πόλη στην Ινδονησία. Ενα νέο τρόπο για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της αποψίλωσης ανακάλυψε μια πόλη στην Ινδονησία. Οσοι θέλουν να κάνουν οικογένεια, πρέπει να φυτέψουν ένα δέντρο. «Οποιος θέλει να παντρευτεί και να κάνει παιδί να φυτέψει ένα δέντρο», δήλωσε ο Σιαχρούμ Σιάχ Σέτια, επικεφαλής της υπηρεσίας προστασίας του περιβάλλοντος της πόλης Μπαλικπαπάν. «Η κατάσταση στην πόλη είναι ανησυχητική και πρέπει να δράσουμε για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη», τόνισε. Οι περιοχές γύρω από την πόλη Μπαλικπαπάν στην επαρχία του Ανατολικού Καλιμαντάν έχουν χάσει πολλά από τα δάση τους λόγω της αποψίλωσης, αποτέλεσμα της υλοτομίας και της εκμετάλλευσης της περιοχής από τα ορυχεία. Το Ανατολικό Καλιμαντάν χάνει κάθε χρόνο δασική έκταση 3,5 έως 5 εκατομμυρίων στρεμμάτων και η κυβέρνηση είναι σε θέση να αναδασώσει μόνο 120.000 στρέμματα, δήλωσε εκπρόσωπος της υπηρεσίας αυτής. ΗΜΕΡΗΣΙΑ
Σελίδα 11 από 34

ΑΞΟΝΕΣ

  • ΑΕΡΑΣ
  • ΝΕΡΟ
  • ΕΝΕΡΓΕΙΑ
  • ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ
  • ΟΙΚΙΣΜΟΣ